⚾ คิโยมิเนะ ฮารุกะ – พิชเชอร์ที่เหมือน “อาวุธไร้ความทรงจำ”
แขนซ้ายที่ยังแม่นยำราวเครื่องจักร แต่สมองกลับว่างเปล่าเรื่องเบสบอล ฮารุกะคือคนที่มีพรสวรรค์ระดับปีศาจโดยไม่รู้ตัว การขว้างของเขาไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยประสบการณ์ แต่ด้วยสัญชาตญาณล้วน ๆ ทำให้ทุกลูกมีทั้งความน่ากลัวและความไร้เดียงสาปะปนกัน

🧤 คาเนะเมะ เคย์ – แคตเชอร์ผู้ถูกทิ้งไว้กับอดีต
คนเดียวที่จำได้ทุกอย่าง ทั้งชัยชนะ ความพ่ายแพ้ และความคาดหวังที่หนักอึ้ง เขาไม่ได้แค่รับลูก แต่ต้อง “ประคองความจริง” เอาไว้ว่าคู่หูของเขาไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว บทบาทของเคย์คือผู้วางกลยุทธ์ที่ต้องเล่นเกมกับความทรงจำที่ไม่มีใครแบ่งปัน

⚾ ทีมเบสบอลโรงเรียน – เวทีของตัวประกอบที่ไม่อยากเป็นตัวประกอบ
เด็ก ๆ ที่ไม่ได้เก่ง ไม่ได้ฝันไกล แต่ถูกดึงเข้ามาในสนามเดียวกับอัจฉริยะ พวกเขาเป็นตัวแทนของคนธรรมดาที่ต้องหาที่ยืนระหว่าง “พรสวรรค์ที่เกินเอื้อม” กับ “ความพยายามที่จับต้องได้”

🧠 ความทรงจำ – ตัวละครล่องหน
ใน Boukyaku Battery ความทรงจำไม่ใช่ฉากหลัง แต่คือบทบาทสำคัญที่สุด มันเป็นทั้งศัตรู ครู และแรงผลักดัน ที่คอยกำหนดว่าการขว้างหนึ่งครั้งจะเป็นการเริ่มต้นใหม่ หรือการทบทวนอดีตที่เจ็บปวด

เรื่องนี้จึงทำให้แต่ละบทบาทไม่ได้ถูกนิยามด้วยตำแหน่งในสนามเท่านั้น แต่ถูกนิยามด้วย “สิ่งที่จำได้” และ “สิ่งที่ลืมไป” ซึ่งไม่มีสูตรสำเร็จเหมือนเกมเบสบอลทั่วไปเลย ⚾