ตัวละครจาก Goumon Baito-kun no Nichijou (ชีวิตประจำวันของหนุ่มพาร์ทไทม์)

🔧 หนุ่มพาร์ทไทม์ (ตัวเอก)

“คนธรรมดาที่ชินกับเสียงกรีดร้อง”เด็กหนุ่มผู้รับงานเพราะค่าแรงดีและไม่ต้องใช้ประสบการณ์ เขาไม่โหด ไม่ซาดิสต์ และไม่เหมาะกับงานนี้เลยสักนิด แต่กลับเป็นคนที่ทำตามคู่มือได้เป๊ะที่สุด ความสามารถพิเศษคือ “ปรับระดับความเจ็บให้ไม่ตาย” และ “บ่นในใจตลอดเวลา” ยิ่งทำงานนานเท่าไร เขายิ่งสงสัยว่าทำไมชีวิตถึงโหดกับเขาขนาดนี้

🩸 หัวหน้าฝ่ายทรมาน

“คนทำงานด้วยใจรัก (น่ากลัวกว่าอุปกรณ์)”หญิงสาวหน้าตาย ผู้มองการทรมานเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ เธอจริงจังกับงานเกินกว่าที่ควรจะเป็น อธิบายเทคนิคต่างๆ ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนราวกับสอนทำอาหาร สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่วิธีทรมาน—but คือความภูมิใจในอาชีพของเธอ

📋 เจ้าหน้าที่ฝ่ายเอกสาร

“ผู้ควบคุมความเจ็บด้วยปากกา”ไม่เคยลงมือทรมานใคร แต่เป็นคนกำหนดเวลาว่าใครจะเจ็บนานแค่ไหน เขาเชื่อในกฎ ระเบียบ และแบบฟอร์มมากกว่าความรู้สึกมนุษย์ สำหรับเขา ความทรมานคือ “ตัวเลขในรายงาน” และความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดคือกรอกเอกสารผิด not การทำให้ใครร้องไห้

😱 นักโทษประจำเรือนจำ

“ลูกค้าขาประจำที่รู้ระบบดีกว่าพนักงานใหม่”เหล่าอาชญากรที่ผ่านการทรมานมานับครั้งไม่ถ้วน บางคนเริ่มต่อรอง บางคนบ่นเรื่องตารางเวลา บางคนถึงขั้นให้คำแนะนำกับหนุ่มพาร์ทไทม์ว่า “วันนี้อย่าแรงมาก เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่ไหว” ความสัมพันธ์แปลกๆ ระหว่างผู้ทรมานกับผู้ถูกทรมานจึงเกิดขึ้นอย่างประหลาด

🛠 เพื่อนร่วมงานพาร์ทไทม์

“คนที่รับงานนี้เพราะใกล้บ้าน”กลุ่มวัยรุ่นที่มองงานทรมานเป็นแค่งานชั่วคราวเหมือนร้านสะดวกซื้อ พวกเขาคุยเรื่องเงินเดือน วันหยุด และโอที ระหว่างทำงานสุดโหด ราวกับว่าความเจ็บปวดรอบตัวเป็นแค่เสียงรบกวนในชีวิตประจำวัน

🎭 แก่นของตัวละครเรื่องนี้

ทุกคน “ชิน” กับสิ่งที่ไม่ควรชินนักโทษชินกับความเจ็บ เจ้าหน้าที่ชินกับเสียงกรีดร้อง และหนุ่มพาร์ทไทม์…ชินกับความเหนื่อยล้าของการเป็นแรงงานราคาถูก