หลังจากเสียงปรบมือของคอนเสิร์ตรายปีจางหายไป…สมาชิกชั้นปีสุดท้ายของวงออเคสตราโรงเรียนได้ออกเดินทางของตนเอง จบภาคเรียน ทิ้งไว้เพียงเสียงกังวานของย้อนอดีตและคำถามค้างคาในหัวใจของผู้ที่ยังอยู่ ‒ Aono Hajime, ยูนิคอร์นของไวโอลินผู้เคยโดดเด่นในเวทีแข่งขัน แต่เพราะเหตุการณ์บางอย่าง เขาตัดสินใจวางสายฝันลง แล้วเดินออกนอกแสงไฟของเวที
แต่ในฤดูใบไม้ร่วงปีที่เต็มไปด้วยสายลมเย็น วันหนึ่งเขากลับถูกดึงกลับเข้าสู่วงออเคสตราป.มัธยมปลายอีกครั้ง ผ่านเสียงเชื้อเชิญของดนตรี… และเพื่อนร่วมวงที่ต้องการสร้างเสียงของตัวเองในแบบที่ไม่เหมือนใครใน Season 2 นี้ จะเป็นเรื่องราวการเติบโตทั้งทางดนตรีและจิตใจของนักดนตรีรุ่นกลางและรุ่นน้อง ผู้ที่ต้องเผชิญกับการแข่งขันภายใน วิกฤติความเชื่อใจ การเปรียบเทียบตัวเองกับรุ่นพี่ และเสียงเรียกร้องจากภายในใจว่าพวกเขาควรจะเล่นอย่างไรให้เสียงของวง “เป็นของทุกคน แต่ก็มีเอกลักษณ์”
Aono จะไม่ได้เป็นเพียงมือไวโอลินผู้โดดเด่นของวงอีกต่อไป แต่จะต้องค้นพบ—ว่าเพลงไม่ใช่แค่โน้ตที่ถูกเล่นให้ถูกจังหวะ แต่มันคือการเชื่อมโยงระหว่างหัวใจของคนหลายคนให้กลายเป็นเสียงเดียวกัน
ความเปลี่ยนแปลงภายในSeason 2 ไม่ได้ทำให้ Aono กลับมาเพื่อ “ชนะ” เท่านั้น แต่เน้นการค้นหาตัวตนและเสียงดนตรีของตัวเองที่หลุดลืมไปตั้งแต่ต้น เรื่องการปรับทัศนคติ ต่อเพื่อนร่วมวง ครู และคู่แข่งใหม่ ๆ เป็นสิ่งที่เติมเต็มเรื่องได้อย่างลึกซึ้ง
เสียงของรุ่นน้องและความคาดหวังเมื่อรุ่นพี่จบการศึกษาไปแล้ว รุ่นที่เหลือต้องรับบทหนักขึ้น ทั้งในเรื่องการรักษามาตรฐานและการสร้างแรงบันดาลใจให้กับรุ่นใหม่ซึ่งอาจยังไม่มั่นใจ เสียงที่ไม่แน่นอน บาดแผลจากความล้มเหลวเมื่อก่อน และความกดดันที่มาจากภายนอก ‒ ทั้งหมดนี้นำไปสู่การเติบโตที่ “ไม่สมบูรณ์แบบ” แต่มีคุณค่า
รายละเอียดด้านดนตรีที่พิถีพิถันเพลงประกอบ เนื้อเพลงจบเพลง คีย์เสียงที่เลือกมา ความสัมพันธ์ระหว่างตัวโน้ตกับอารมณ์ของตัวละคร ทำให้ทุกวินาทีที่มีเพลง กลายเป็นช่วงเวลาที่ไม่ได้มีไว้ “ฟังผ่าน ๆ” แต่เป็นสิ่งที่ชวนให้สะท้อนใจ
ธีมความฝัน vs ความเป็นจริงทุกตัวละครมีฝันของตัวเอง แต่บางทีความฝันก็ถูกบดบังด้วยความกลัว ถูกขีดเส้นโดยความสามารถหรือแรงคาดหวังจากสังคม ครู ครอบครัว หรือแม้แต่ตัวเอง Season 2 ตั้งคำถามว่า “อะไรคือเสียงของตัวเอง” ไม่ใช่เสียงที่คนอื่นอยากให้เป็น แต่เสียงที่เมื่อเล่นแล้วรู้สึกว่า “ใช่”
Facebook Comments