⭐ รีวิว Ao no Exorcist Kyoto Fujouou-hen – เมื่อเปลวไฟสีน้ำเงินไม่ได้เผาผี แต่เผาใจ Kyoto Fujouou-hen ไม่ใช่แค่ภาคต่อของเรื่องราวเอ็กซอร์ซิสต์หนุ่มผู้สืบเชื้อสายซาตาน แต่คือบทพิสูจน์ว่า ความไว้วางใจ เปราะบางกว่าเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์กับปีศาจเสียอีกในซีซั่นนี้ เรื่องราวถูกย้ายจากบรรยากาศโรงเรียนสไตล์โชเอนธรรมดา ๆ ไปสู่เกียวโตเมืองที่ห่อหุ้มด้วยกลิ่นอายลี้ลับ ศาลเจ้าโบราณ และอดีตที่ยังกัดกินหัวใจผู้คน เปรียบเหมือนเวทีที่ทุกตัวละครต้องเผชิญมรดกของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นคำสาป ความแค้น หรือความลับที่ไม่เคยพูดออกมา

แต่ความโดดเด่นที่สุดของซีซั่นนี้ไม่ใช่ปีศาจ ไม่ใช่บทสู้ แต่คือ “ระยะห่าง” ระหว่างรินกับเพื่อนร่วมทีมไม่ใช่การทะเลาะ แต่คือความเงียบ ไม่ใช่ความเกลียด แต่คือความไม่รู้ว่าจะเดินกลับไปหากันอย่างไรรินพยายามควบคุมเปลวไฟสีน้ำเงินของตน เหมือนคนพยายามควบคุมด้านมืดในใจด้านที่คนอื่นหวาดกลัวแม้เจ้าตัวจะไม่เคยตั้งใจทำร้ายใคร ในขณะเดียวกันเพื่อน ๆ ก็ต้องต่อสู้กับคำถามที่ลึกยิ่งกว่า “รินอันตรายไหม” คือคำถามว่า “เราจะให้อดีตของเขามากำหนดสายสัมพันธ์ที่สร้างมาด้วยกันจริงหรือ?”

ในด้านโปรดักชัน ภาคนี้คือการคืนฟอร์มของ Blue Exorcist อย่างแท้จริง ภาพสวย เน้นอารมณ์ บรรยากาศเกียวโตถูกถ่ายทอดทั้งความอบอุ่นและความหลอนในเวลาเดียวกัน และดนตรีประกอบก็เร่งเร้าแบบที่ทำให้ฉากสงบยังดูเหมือนมีปีศาจซ่อนอยู่หลังเงาต้นไม้