เสน่ห์สำคัญของเรื่องคือการเล่าแบบเรียบง่าย แต่ค่อยๆ เปิดเผยบาดแผลในใจของตัวละครผ่านเรื่องเล็กๆ ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นมื้ออาหาร ของเล่น หรือคำพูดธรรมดาๆ ที่กลับกระแทกอารมณ์คนดูแบบไม่ทันตั้งตัว หลายฉากแทบไม่มีดราม่าหนัก แต่กลับทำให้รู้สึกจุกอยู่ลึกๆ เพราะมันสะท้อนความโดดเดี่ยวของเด็กคนหนึ่งได้อย่างจริงใจตัวละครรอบข้างของโคะทาโร่ก็เป็นอีกจุดที่ทำให้เรื่องนี้อบอุ่นขึ้นมาก โดยเฉพาะนักเขียนการ์ตูนข้างห้องที่จากคนใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย กลับค่อยๆ เรียนรู้การใส่ใจคนอื่นเพราะเด็กน้อยคนนี้ ความสัมพันธ์ของทุกคนในอพาร์ตเมนต์ค่อยๆ กลายเป็นครอบครัวเล็กๆ ที่เติมเต็มกันโดยไม่รู้ตัวงานภาพของอนิเมะมาในสไตล์เรียบง่าย สีสันนุ่มตา แต่ถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมาก ส่วนเวอร์ชันพากย์ไทยก็ทำออกมาได้น่ารักและเข้าถึงง่าย โดยเฉพาะน้ำเสียงของโคะทาโร่ที่ทั้งน่าเอ็นดูและทำให้คนดูยิ่งรู้สึกสงสารในเวลาเดียวกันโดยรวมแล้ว Kotarou Lives Alone เป็นอนิเมะที่ดูเหมือนเบาสมอง แต่จริงๆ เต็มไปด้วยแง่มุมชีวิตที่อบอุ่นและสะเทือนใจ เหมาะสำหรับคนที่ชอบเรื่องราวเรียบง่ายแต่มีพลังทางอารมณ์ ดูจบแล้วอาจทำให้คุณหันกลับมาเห็นคุณค่าของคำว่า “บ้าน” และ “คนรอบตัว” มากกว่าเดิม